Een baby weet wat hij nodig heeft

een baby weet wat hij nodig heeft

Martha neemt even later afscheid en gaat zelf van haar zwangerschapsverlof genieten. Als ook Sara weg is gegaan bespreken we de voedingsissue (lees de vorige aflevering: https://imkevos.nl/wakker-maken-voor-zijn-voeding-of-niet/). We denken allebei dat dat waker maken toch niet de bedoeling van de natuur kan zijn. ‘Ik denk dat Bálint nu nog even meer behoefte heeft aan slaap na zijn bevallingsavontuur. Ik heb er vertrouwen in dat hij heus wel gaat drinken. Als hij wakker is leg ik hem gewoon steeds aan, maar ik ga hem niet wakker plagen!’ zegt Katalin stevig. Ze denkt dat de baby wel weet wat hij nodig heeft. Ik ben trots op haar.

Project

Ik vertel haar over het gevoel dat ik had toen ik in het ziekenhuis over de gang liep en al die baby’s in kleertjes los van hun moeder in hun ziekenhuisbedjes zag liggen. Het gevoel dat we zoveel ouders kunnen helpen om hun baby’s een fijnere start te kunnen geven. En ook verloskundigen en kraamhulpen, die met zoveel zorg en goede intenties – maar met minder bewustzijn ouders en baby’s begeleiden in die zo belangrijke periode van hun leven. En dat onze ervaringen tijdens Katalin haar zwangerschap, bevalling en wat nog komen gaat daar een mooie bijdrage aan zouden kunnen zijn. We besluiten dat we daar een project van gaan maken.

Afscheid

Het is heerlijk om deze dag nog te mogen doorbrengen met Katalin en David en Bálint en ze nog een beetje praktisch te kunnen ondersteunen. Ik had gisteren bedacht om weg te gaan als de kraamhulp kwam, maar dat idee was ’s ochtends ineens helemaal verdwenen 😊. Tegen vier uur ’s middags moet ik echter toch wel mijn biezen gaan pakken, want ik wil samen met mijn Jeroen eten – en morgen moet ik weer aan het werk. We vinden het alle drie jammer om afscheid te nemen. Ik beloof dat ik heel snel weer op bezoek kom.

De baby weet wat hij nodig heeft

Maar het is ook fijn om weer thuis te komen bij Jeroen, en hem te vertellen over dit bijzondere avontuur. Ook deze nacht slaap ik als een blok. ’s Ochtends heb ik een appje van Katalin: ‘Ik denk dat we gewoon gelijk hadden wat de borstvoeding betreft. We hebben hem weer laten slapen. Toen hij wakker werd probeerde ik het weer. Na een paar keer even oefenen heeft hij gelijk gepakt en hing ongeveer een uur lang aan de borst. Hij wilde niet meer loslaten. En een uur daarna wilde hij ook de borst voordat hij ging slapen. Hij weet dus gewoon heel goed wanneer hij wat nodig heeft. En gisteren was dat gewoon slapen.’

Vuurtje

Ik glimlach, en voel weer dat vuurtje oplaaien in mij. Wat zou het fijn zijn om aanstaande en kersverse moeders (en vaders)e helpen om op zichzelf en hun kindje te durven vertrouwen, zodat ze hun kindje vanuit hun hart kunnen begeleiden. Maar ook om hulpverleners in de geboortezorg te helpen om dat nóg meer te kunnen en durven doen. Hen mee te nemen in de behoeften en belevingswereld van baby’s en het onderzoeken waar ze het spannend vinden om op zichzelf te durven vertrouwen. Ik ben dankbaar dat ik PRI heb als krachtig en liefdevol middel daarvoor. En dat ik lieve gelijkgestemde collega’s heb waarmee ik dat samen de wereld in mag zetten!

Meer weten over wat ik voor je kan betekenen? Bel of mail me of lees hier verder voor meer informatie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.