De laatste loodjes

geboorte

 

Ach, wat werkt Katalin hard, en wat zijn we allemaal bij haar in de energie: David, Martha, dokter Emmy, Saskia de verpleegkundige en ik. Martha helpt haar om zo effectief mogelijk gebruik te maken van elke wee. Omdat de weeën niet zo lang en zo sterk zijn, perst Katalin veel op eigen kracht mee. Wat een inspanning! Ook voor Bálint is de geboorte natuurlijk hard werken.

Niet ongerust

Ik zie nu zelf ook op de monitor dat de hartslag van Bálint met elke wee behoorlijk omhoog schiet, dan de diepte in keldert en vervolgens heel snel weer normaal wordt. Maar soms vallen de uitslagen ook weer even helemaal weg. Ik voel zelf geen ongerustheid omdat ik steeds de waardes zo snel zie herstellen. Ik weet ook dat er met elke perswee een enorme druk op Bálint wordt uitgeoefend en dat het dus niet gek is dat de hartslag toeneemt en weer daalt. En Emmy zegt er al een tijdje niks meer over, dus ik neem aan dat het oké is.

Op het bed

Inmiddels heeft Katalin zo’n beetje alle houdingen geprobeerd om de druk naar beneden te vergroten. Daarmee zou ze haar persweeën zo veel mogelijk versterken en Bálint helpen met de geboorte. Maar er is niet één houding gevonden die echt verschil maakt. Emmy en Martha nodigen Katalin uit om op haar rug op het bed te gaan liggen. Door haar benen op te trekken kan ze haar fysieke kracht volledig richten op het persen. Ik sta rechts van Katalin en David rechts van haar, beide houden we een hand vast waar ze bij elke perswee flink in knijpt. Af en toe vraagt ze om een slokje water, dat ik met mijn andere hand kan aangeven.

Zwarte haartjes

Martha kijkt hoe ver Bálint al onderweg is. ‘Hij is er echt bijna! Hij zit echt tegen het buitenste randje aan!’ zegt ze opgewonden. ‘Nog even volhouden Katalin, nog een paar keer persen, dan is je kindje er!’ Ik krijg ook een energiestoot van haar woorden. Ik zie David glanzen. Ongelofelijk, zo meteen zal er een klein levend baby’tje geboren worden! Ik durf te kijken of ik hem zelf al zie, en ja, met de volgende wee zie ik inderdaad hoofdhuid en zwarte haartjes …. Het is echt waar! ‘Hij is er echt bijna Katalin, ik zie zijn hoofdje al! Je bent er bijna! Nog een paar keer!’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.