Geluksbubbel

roze wolk

Als dokter Emmy en de verpleegkundige alles hebben gedaan wat nodig is, verlaten ze de verloskamer. Er ontstaat een vredige, intieme sfeer. Ik voel me ontroerd, rustig en blij. Zou dit de roze wolk energie zijn?

Bonding met papa

Katalin draagt Bálint voorzichtig over aan papa David. Die is erbij gaan zitten en heeft zijn T-shirt uitgedaan. Bálint heeft geen kleertjes aan gekregen en zo kan David zijn zoontje huid op huid tegen zich aan houden. Met een dekentje over Bálint heen tegen het warme lichaam van David blijft hij lekker warm en kan hij zich veilig hechten. Bálint ligt vredig te slapen bij David. Plotseling slaakt hij een heel hoog kreetje en huilt hij weer heel even maar komt snel weer tot rust. Ik denk direct, dat was vast een herbeleving van zijn geboorte!

Girl power

Ondertussen begeleid ik Katalin uit het ziekenhuisbed naar de douche, zodat ze zich kan opfrissen. Ik vind het indrukwekkend dat ze zo snel na het baren van een kindje alweer op haar benen kan staan. Een vrouwenlichaam is tot heel wat in staat! Ik help haar met wassen, afdrogen en aankleden en we hebben samen lol om onze onhandigheidjes. Dan kan ze weer terug op een lekker verschoond bed.

Naar huis?

Omdat Bálint in het vruchtwater had gepoept moeten ze nog tot de avond in het ziekenhuis blijven. Totdat de kinderarts Bálint aan een routineonderzoek heeft onderworpen. Ik begin me bezig te houden met de vraag wanneer ik naar huis zal gaan. Ik kan me zo voorstellen dat Katalin en David nu graag met Bálint alleen willen zijn. Maar zo blijken ze het helemaal niet te voelen! ‘We vinden het heel fijn als je blijft. En misschien ben je ook wel te moe om helemaal naar huis te rijden. Je bent echt welkom om te blijven zolang je wilt, of om alvast naar ons huis te gaan om te slapen.’

Geluksbubbel

Ik voel in mij even de neiging om het aanbod beleefd af te slaan, om ze niet tot last te willen zijn. Maar dan stem ik me af op de energie waarmee David en Katalin dit tegen mij zeggen. Ik voel dat ze het echt menen en dat raakt me. Het is echt mijn Primaire Afweer die me ingeeft dat ik tot last ben, de werkelijkheid is juist dat ze het fijn vinden dat ik er ben en dat ik ze natuurlijk ook tot steun kan zijn! Ik voel een geluksbubbel in mijn buik omhoogkomen. ‘Oké, nou wat fijn, dan blijf ik vanavond en vannacht bij jullie, totdat morgenochtend de kraamhulp komt.’ We zijn alle drie verheugd om zo samen in de roze wolk energie van de geboorte van Bálint te kunnen delen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.