Op weg naar … het ziekenhuis

Ik stap uit bed en draai me om naar Jeroen. Hij kijkt me lachend aan. ‘Het is zover schatje,’ zeg ik. ‘Katalin’s vliezen zijn gebroken en ze heeft weeën. Ik ga rijden!’ – ‘Nou, spannend lief. Je hebt je spulletjes klaarstaan. Ga maar snel, rijd voorzichtig!’ Ik geef Jeroen een zoen en kleed me snel aan.

Nieuwsgierig

Eenmaal beneden willen Lize en Joep, die bij ons logeren en net thuis zijn van een avondje borrelen, net naar boven lopen. ‘Ah, gaat het beginnen?’ vragen ze nieuwsgierig. Ik vertel enthousiast dat de vliezen gebroken zijn en dat ik met de auto kan dankzij Cees. Ze wensen me veel succes en vertrekken naar bed.

Meconium

Net voor ik in de auto stap, belt Katalin’s man David op. Of ik naar het Westeinde Ziekenhuis in Den Haag wil rijden in plaats van hun huis. Het vruchtwater is troebel, wat betekent dat Bálint in het vruchtwater heeft gepoept. De verloskundige, Martha, gaf aan dat dit een risico op complicaties betekent. Ze heeft hen geadviseerd om de bevalling daarom verder door te zetten in het ziekenhuis, en daar zijn ze mee akkoord gegaan.

Geen thuisbevalling…

Dus helaas geen thuisbevalling! Dat was wel zoals Katalin en David het hadden voorbereid en gewenst: een thuisbevalling, zoveel mogelijk hands-off, met alleen de verloskundige op afroep beschikbaar – zo min mogelijk interventies – en ik erbij. Nu gebeurt er juist waar Katalin eigenlijk steeds bang voor was: een bevalling met medische ingrepen. Maar zo heeft het blijkbaar te gaan. Ik ben erg benieuwd of deze situatie inderdaad symbolisch is voor haar en afweer activeert.*

Vol vertrouwen

Maar David is er goed onder, hij klinkt opgewekt door de telefoon. ‘Het is oké, hij gaat nu geboren worden’, zegt hij verheugd en vol vertrouwen. Ik stel mijn navigatie in, het is bijna één uur. Zo begint mijn nachtelijke rit van ’s-Hertogenbosch naar Den Haag, met Mumford and Sons als achtergrondmuziek. Opgewonden en benieuwd naar wat de komende uren gaan brengen…

*een symbolische situatie die afweer activeert is: wie bekend is met PRI weet wat ermee bedoeld wordt. Voor wie er niet bekend mee is: met een symbolische situatie wordt bedoeld dat een situatie je ‘triggert’, waardoor je reageert vanuit een emotie. Bijvoorbeeld angst, boosheid, je best doen, schuldgevoel, of juist heel vlak reageren. PRI spreekt echter niet van een trigger maar van een symbool, omdat de situatie symbool staat voor iets dat je ooit – in jouw beleving – op je af hebt gekregen in je eerste levensjaren, en wat toen te pijnlijk was om te verwerken. Het symbool raakt als het ware die onbewuste, onverwerkte pijn en om die niet te voelen, springt je emotie er bliksemsnel tussen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.