Moeite met opstaan: wat denk jij als de wekker gaat?

Heb je moeite met opstaan? Is jouw eerste reactie bij het horen van de wekker standaard zoiets als ‘oh nee, laat me slapen?’ Heb je de neiging te blijven liggen tot het écht niet meer kan? Je vervolgens te moeten haasten naar je werk? Met welk been je uit bed stapt bepaalt vaak voor een groot deel met welke energie je je dag in gaat. En hoe je de dingen ervaart die op je pad komen die dag. Hoe jij opstaat, met welke energie en gedachten, daar zit een patroon in. Lees in deze blog waar het vandaan komt en wat je kunt doen om met een goed gevoel aan je dag te beginnen, met voldoende tijd voor jezelf.

Oh nee, niet nu al opstaan!

Als ‘s ochtends bij ons de wekker gaat is mijn vriend binnen 3 minuten uit bed. Vaak is hij al wakker voordat de wekker gaat. Moeiteloos stapt hij eruit en begint aan zijn ochtendritueel. Hij voelt niet veel bij opstaan: het is gewoon tijd. Daar was ik vaak jaloers op! Want ik daarentegen moet meestal van ver komen als ik de wekker hoor. En mijn eerste gedachte is meestal ‘oh nee, niet nu al! Ik kan de dag nog niet aan.’ Ik heb de neiging te blijven liggen totdat het écht niet anders kan en vervolgens te treuzelen onder de douche. Lange tijd moest ik me dan uiteindelijk haasten met aankleden en ontbijten, waardoor mijn gevoel dat ik het allemaal niet aankon werd bevestigd. En ondanks me elke dag voor te nemen, ‘morgen ga ik echt op tijd opstaan’, lukte het me niet om het ook daadwerkelijk te gaan doen.

Thermostaat

Hoe komt het dat je steevast in hetzelfde gevoel wakker wordt? Behalve misschien op je verjaardag of als er iets superleuks op je agenda staat. En dat het zo moeilijk is om dat anders te gaan doen? Het antwoord daarop is te vinden in de neurowetenschap. Het komt erop neer dat je in de eerste duizend dagen van je leven ongeveer bent geprogrammeerd. In die periode ontwikkelt zich je brein razendsnel, het maakt talloze verbindingen aan. Welke verbindingen er worden gelegd, wordt onder andere bepaald door je omgeving. Je brein stelt zich als het ware als een thermostaat daarop in: hoe ziet mijn omgeving eruit en hoe overleef ik daarin?

Blauwdruk in je brein

Tegelijkertijd kun je tot je een jaar of anderhalf bent nog niet nadenken. Je bent bovendien volledig afhankelijk van je omgeving om te krijgen wat je nodig hebt om te overleven en om je op een gezonde manier te ontwikkelen. Je brein stelt zich dus in op je omgeving door wat je ervaart, beleeft. Zo wordt er een blauwdruk van de wereld om je heen in je brein geprogrammeerd, inclusief mechanismen die je helpen in die omgeving te overleven. Het gevolg daarvan is dat we de wereld ook als we volwassenen zijn, zonder dat we het doorhebben, blijven zien door de ogen van het kind dat we waren. En er ook vanuit onze vroegere overleving op blijven reageren. Bijvoorbeeld: een klein kindje dat opgroeit in een gezin waar veel agressie was, kan de wereld als volwassene als een onbetrouwbare omgeving ervaren waarin je elk moment kan worden aangevallen – ook als dat niet aan de hand is. Zo hebben we allemaal onze eigen bril op.

Wakker in een vreemde wereld

Hoe zit dat dan bij het wakker worden en opstaan? Bij het ontwaken worden we allemaal onbewust wakker in die wereld van toen. Direct en volautomatisch wordt dan ons basale overlevingsmechanisme actief. Daarom is het bijna elke dag hetzelfde patroon en is het niet zo gemakkelijk te doorbreken. Mijn vriend heeft overleefd door zijn gevoel weg te stoppen en zich te richten op een vaste routine. Ik heb overleefd door weg te kruipen en zo min mogelijk in beweging te komen.

Je overleving ontmantelen

Die overlevingsmechanismes hebben we niet meer nodig, maar ja… ondertussen worden ze gewoon actief. Omdat ze door ons onbewuste, ons emotionele brein worden aangevuurd, gaan ze telkens gewoon weer aan. Gelukkig is er goed nieuws: we kunnen deze mechanismen ontmantelen! Maar hoe? Je kunt beginnen met voor jezelf twee weken structureel te onderzoeken wat je eerste gedachten zijn als je wakker wordt. Voor jezelf op te schrijven wat je gedachten zijn, je emotionele toestand, en wat je voelt in je lichaam. Daarmee krijg je jouw overlevingsmechanisme in beeld. Daarnaast is het zinvol om te onderzoeken hoe je tegen de dag aankijkt: in wat voor wereld kom je terecht in jouw beleving, als je kijkt vanuit die emotionele staat van zijn waar je in bent? Zo krijg je een beeld van hoe jij de wereld als kind blijkbaar hebt ervaren. Dat gaat dus niet over je leven nu, dat maakt je brein ervan.

Met een goed gevoel de deur uit

Dit zelfonderzoek is de eerste belangrijke stap in het ontmantelen van je overleving. Het helpt je alvast om er beter naar te kunnen kijken in plaats van er alleen maar ‘in’ te zitten en ertegen te strijden. Als je deze stap hebt kunnen zetten kun je aan de slag met het herprogrammeren van je emotionele brein. Ik heb daar zelf al veel profijt van gehad; ik ervaar veel minder moeite met opstaan dan voorheen. De eerste ‘oh nee!’ gedachte is er vaak nog wel, en de neiging te blijven liggen ook, maar het duurt niet meer zo lang. Er komt namelijk al snel het besef waar dat ook alweer over gaat: niet over mijn leven nu. De fysieke zuigkracht van het willen blijven liggen is veel minder sterk, dus ik stap er gemakkelijker uit en daarmee is dat gevoel vaak ook snel verdwenen. Tegen de tijd dat ik de deur uit stap voel ik me nu aanwezig en energiek!

Heb je ook moeite met opstaan en zou je liever energiek aan je dag beginnen? Neem contact met me op om te kijken wat ik voor je kan betekenen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.