Tijd voor ontspanning?!

Of je nu op vakantie gaat of thuisblijft, in de vakantieperiode is er over het algemeen meer tijd voor ontspanning. Maar lukt het jou om je daadwerkelijk te ontspannen? Mag je dat van jezelf, of blijft er een stemmetje op de achtergrond zeggen dat je toch eigenlijk beter…? Kun je er écht van genieten of voel je je schuldig als je met een fijn boek in de zon gaat zitten?

 Mindfuck

Onze mind vertelt ons dat zulke gevoelens van schuld en onrust heel logisch zijn. Dat ze bijvoorbeeld gaan over dat je collega’s je zullen verfoeien als je niet direct reageert. Of over de angst dat als je een dag je mail niet checkt, er misschien wel iets vreselijk mis gaat plotseling. In werkelijkheid zit er onder deze gevoelens van schuld en onrust iets anders verstopt. Diepere en oudere gevoelens, die niets te maken hebben met de situatie in het hier en nu.

Onvervulde behoeften

Deze gevoelens dateren grofweg uit je eerste drie levensjaren, toen je brein nog volop in ontwikkeling was. Tegelijkertijd was je in die periode volledig afhankelijk van anderen om in je behoeften te voorzien. Telkens als er niet wordt voorzien in de levensbehoefte van een klein kind (fysiek: veiligheid, voeding, warmte, en emotioneel: aandacht, liefde, steun, aanwezigheid, responsiviteit), is dat voor het zich razendsnel ontwikkelende brein niet te verstouwen. Het brein slaat het op als een levensbedreigende gebeurtenis: immers, er is een primaire levensbehoefte, die niet wordt vervuld. Zelf kun je het niet, en aangezien er nog geen besef is van tijd, voelt het als: het komt nooit. Dat overleef ik niet!

Beschermingsmechanisme

Zo’n gebeurtenis wordt opgeslagen in het emotionele brein. Hij wordt verdrongen uit je bewustzijn, je voelt de pijn daarvan dus niet, dat zou te verpletterend zijn. In plaats daarvan komen er emoties overheen die je tegen dat gevoel en besef te beschermen. Zoals schuldgevoel (ik krijg niet wat ik nodig heb, dat ligt vast aan mezelf) of angst (ik krijg niet wat ik nodig heb maar misschien kan ik nog ontsnappen), pleasegedrag (als ik nu maar dit of dat doe, dan krijg ik wel wat ik nodig heb), irritatie (als die ander nu maar eens dit of dat zou doen of laten, kreeg ik wel wat ik nodig had) of onverschilligheid (ik krijg niet wat ik nodig heb, prima, ik heb ook niet zoveel nodig).

Alarm

Als je eenmaal volwassen bent, ben je niet meer afhankelijk van anderen om in je behoeften te voorzien. Maar helaas weet je emotionele brein dat niet. De daar zo lang geleden opgeslagen informatie is nooit ge-update. En daarbij is het emotionele brein nogal gevoelig afgesteld, voor de zekerheid. Elke keer dat het iets waarneemt wat in de verte een beetje lijkt op een (echt of in betekenis) levensbedreigende situatie uit je eerste levensjaren, slaat het alarm en worden je beschermingsmechanismen actief.

Zonde

Zo overreageer je dus vaak op een situatie omdat je het gevoel hebt dat er daadwerkelijk iets op het spel staat in het hier en nu. Maar jij weet van niks en denkt dat het niet oké is om je over te geven aan ontspanning. Dat die schuld en onrust toch niet voor niks opkomen. En dan zit je daar verkrampt te ontspannen of je gaat toch maar weer aan de slag. Zonde, toch?

Voorbeeld

Dit filmpje geeft een voorbeeld van wat er verstopt kan zitten onder het gevoel moeilijk te kunnen ontspannen, en hoe je dat kunt ontdekken. Met natuurlijk als doel de ruimte te gaan ervaren om echt te ontspannen, zonder schuld of onrust.

Korte cursus

Ben je nieuwsgierig en wil je deze tools zelf leren toepassen in je leven? Dit najaar geef ik een korte cursus PRI zelf leren toepassen. Klik hier voor meer informatie.

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.